منتقد (نه مخالف)، مستقل (نه جناحی)

بسم الله الرّحمن الرّحیم

استاد شهید، یک مسلمان الهی سیاستمدار بود؛ نه فقط یک سیاستمدار اسلام شناس. تفاوت این دو در این است که مسلمان الهی سیاستمدار، همانی است که سیاستیش عین دیانتش است؛ ولی سیاستمدار اسلام شناس، الزاماً پایبند به اسلام نیست و فقط اسلام را می شناسد ولی به آن باور عملی و ایمان قلبی ندارد و در جهت منویات خود، از اسلام بهره برداری کرده و احکام آن را مصادره به مطلوب می کند. در واقع سیاستمدار اسلام شناس، می تواند یک استفاده گر ابزاری از اسلام باشد، ولی مسلمان الهی سیاستمدار خیر. سیاستمدار اسلام شناس، همانی است که از طرفی ایمانش به ظهور امام زمان، گوش فلک را کر کرده و از طرفی دیگر، دروغ گویی اش همه را به شگفت واداشته است. فریاد عدالت خواهی اش، نظر همه را جلب کرده، ولی تبعیض به نفع اطرافیانش، همه را انگشت به دهان کرده است. ساده زیستی اش را همه باور دارند، ولی مفاسد اقتصادی گماشده ها و دوستانش، همه ادعاها را نقش بر آب کرده است.

کسانی که سعی بر نظری جلوه دادن شخصیت استاد دارند و می خواهند شخصیت انقلابی اش را کم رنگ نمایانند، یا به نادانی خود اذعان دارند و یا می خواهند از تواضع ایشان سوء استفاده کنند. رهبر پشت پرده ی انقلاب اسلامی، همان کسی است که تا زنده بود، امین امام بود. همان کسی است که رهبر انقلاب در ایران بود وقتی امام به پاریس تبعید شده بودند. رئیس کمیته ی استقبال از امام بود وقتی امام در راه عزیمت به ایران بود. رئیس شورای عالی انقلاب بود، وقتی همه و همه ی نخبگان جمع بودند و هیچ یک از یاران، پرنکشیده بودند. استاد شهید، کسی بود که در میان تمامی شاگردهای ممتاز انقلاب، شاگرد اول بود. او شاگرد اول انقلابی بود که معلمش امام بود. نه تنها، امام « تمامی آثار قلم و زبان او را بی استثناء آموزنده و روان بخش » خوانده بود، بلکه مقام معظم رهبری نیز فرموده بودند که « اگر ایشان در قید حیات بودند، قطعاً بعد از امام، رهبر می شدند. » هرچند شاید با گفتن این حقایق، کسانی که عقلشان تا قوزک پایشان می رسد، خونشان به جوش آید؛ ولی من توصیه می کنم تا غیرتشان به غلیان درآید و اگر خود را ولایت مدار می دانند، بدیهیات را زیر سؤال نبرند و تاریخ سازی نکنند.

استاد شهید، مولد علوم اسلامی بود. به عقیده ام اگر ایشان اکنون زنده بودند، نمی گفتند که علوم غربی را ریشه کن کنیم؛ بلکه اتفاقاً می فرمودند که علوم اسلامی را بسط داده و در مباحثی که علوم اسلامی با علوم غیراسلامی در تضاد هستند، آن ها را در تقابل و مبارزه قرار دهیم تا بدین وسیله، قدرت منطق و عقلانیت محوری علوم اسلامی و اسلام، جلوه گر شود.

ادامه دارد ...