منتقد (نه مخالف)، مستقل (نه جناحی)

بسم الله الرّحمن الرّحیم

پس از مدت ها تعلل ایشان و اصرار ما، تأمل ایشان و اقرار ما بر لزوم فعالیت در دنیای مجازی، بالأخره رفیق نیمه راه این وبلاگ، تصمیم به تأسیس وبلاگ شخصی گرفتند.

هرچند جدایی ایشان از وبلاگ بنده، موجبات شادی دشمنان و حسدورزان را فراهم کرد، ولی از آن جایی که ما همه جانبه به مسائل می نگریم و انسان هایی تک بعدی نیستیم، بر اساس جمله ی معروف امام خمینی (ره) که در آن می فرمایند: « هرگاه دیدید دشمنان از شما تعریف کردند، معلوم می‌شود عیبی در کار است »، پس از جدایی محمدحسین عزیز از این وبلاگ و مشاهده ی تعاریف، تمجیدها، شادی ها و پایکوبی های غرض ورزان، به این نتیجه رسیدیم که عیبی در کار بوده است؛ ولی این نه به این معناست که اصل تصمیم ما بر فعالیت در دو وبلاگ به طور جداگانه، اشتباه بوده است. بلکه بیانگر این بود که غرض ورزان و دشمنان، از کم قوت شدن کلام حق و کم رنگ شدن کلام حق در دنیای مجازی است که خشنود گشته اند.

پس محمد حسین مطهری، بر آن شد تا در وبلاگ شخصی اش قلم زند تا قلم فرسایی مزدبگیران و غرض ورزان افراطی و تفریطی، راه به جایی نبرند و این منتقدین حق گرا و شجاع باشند که هر آن چه نامطابق با حق می بینند را نقد کنند؛ بدون ملاحظه و بدون مصلحت اندیشی های سلیقه ای و نا به جا.

همان طور که اکثر دوستان مطلعند، مواضع ما بسیار نزدیک به هم است و آن اندک تفاوت احتمالی را نیز محض احتیاط عرض کردم تا کذب نگفته باشم. به هر حال هر دو انسان، کم یا زیاد، محسوس یا نامحسوس، با یکدیگر اختلاف نظر دارند؛ ولی به هر حال ما نزدیک تر از یکدیگر در مواضع سیاسی، دوستی برای هم نیافتیم.

ان شاء الله که محمدحسین عزیز، با الگوبرداری از استاد شهید مرتضی مطهری، هم جهت با فرزندان خلف ایشان و تابع ولایت فقیه حرکت کند و قدمش را جایی بگذارد، که فردا مایه ی سربلندی نوه های محمد حسین مطهری باشد و این بیت معزز، برای همیشه مطهر باقی بماند.

در انتها، بیتی را که هنگام تأسیس وبلاگم سروده بودم را مجدداً یادآوری می کنم که برای وبلاگ هر دوی ما، موضوعیت دارد و صادق است؛

تابع اسلام و قانونیم و دیگر هیچ         بر پر پای شیران مطهر مپیچ

بدین وسیله، از تمامی دوستانی که وبلاگ اینجانب را پیوند کرده اند، تقاضا می شود که وبلاگ محمد حسین مطهری فریمانی عزیز (گاه نوشته های یک مطهری) را نیز به فهرست پیوندهای وبلاگشان اضافه نمایند.

خدایا چنان کن سرانجام کار               تو خشنود باشی و ما رستگار