منتقد (نه مخالف)، مستقل (نه جناحی)

بسم الله الرّحمن الرّحیم

یشترین مشارکت مردمی در چهره ی سال فوتبال بوده است نه سیاست! البته طی ۱۵ ساعت گذشته، رشدی ۱۰ هزار نفری در آمار مشارکت مردمی در نظر سنجی سیاسی گزارش شده است.

پیام های انتخاب ۱۰ چهره ی برتر سال در ۱۰ عرصه ی مختلف:

چهره فوتبال سال:

معیارهایی هم چون سابقه ی مربیگری امیر قلعه نویی در این موفقیت بی تأثیر نبوده است. وجه تمایز او با رقیبش یعنی افشین قطبی در این است که قلعه نویی هیچ گاه در بزنگاه ها، تیمش چه باشگاهی و چه ملی را رها نمی کند تا در جایی که احیاناً بهتر پول می دهند مربیگری کند. هم چنین قطعاً استقلالی ها نیز قلعه نویی را مورد لطف خود قرار داده اند. هواداران سپاهان نیز ترجیح می دهند وی به عنوان چهره ی سال انتخاب شود تا افشین قطبی! گذشته از این، بسیاری از مردم به دلیل عملکرد موفق امیر قلعه نویی در کل مدت مربیگری اش -که حتی طرفداران پیروزی و هر انسان منصفی به آن معترف است- به او به عنوان یک سرمربی زبده ایمان آورده اند. در این بخش، قلعه نویی و قطبی دائم در حال جدال بر سر رتبه های اول و دوم با یکدیگر هستند و قلعه نویی با اختلافی چند درصدی در صدر است.

از سوی دیگر آن چه باعث شده تا مردم به قطبی رأی داده ولی مثلاً به علی کریمی یا کریم باقری رأی فراوانی ندهند، حمایت از عملکرد قطبی است که الحق و الانصاف -فارغ از تعصب نداشتن وی به تیم ملی جمهوری اسلامی ایران- عملکردی قابل دفاع داشت؛ مخصوصاً در مرحله ی گروهی جام ملت های آسیا. به عبارتی عده ای از مردم درک کردند که اگر قطبی لا اقل ۲ سال دیگر باقی می ماند، تیم ملی جهشی محسوس می کرد. برای مشاهده ی نتایج زنده ی چهره ی ورزش سال، این جا را کلیک کنید. 

چهره ی جامعه سال:

چهره ی جامعه، از همه ی قسمت ها پر ماجراتر بود. از ابتدای مسابقه که چهارشنبه ی هفته ی پیش بود تا دیروز، محسن هاشمی اول بود؛ حتی جلوتر از شهردار تهران! اما حوالی دیروز بود که هواداران قالیباف به سایت حمله کردند؛ البته حمله از نوع مسالمت آمیزش. قضیه از این قرار بوده که گویا طرفداران قالیباف، از نشریات زنجیره ای همشهری گرفته تا سایت های وابسته به وی، از حدوداً دیروز، سیلی از پیامک جهت شرکت در مسابقه و رأی به قالیباف برای همکاران، دوستان خود و دیگران ارسال می کرده اند. اگر فقط کارکنان نشریات همشهری وارد سایت شده بودند، برای پیروزی وی کافی می بود که این چنین هم شد. یعنی این قدر تغییر درصد ها عجیب بود، که همه انگشت به دهان ماندند. فرض کنید از کل آرا، مثلاً تا صبح دیروز درصدها ۵۰ به ۳۰ به نفع محسن هاشمی بوده، ولی الآن حدوداً ۵۳ به ۴۲ به نفع قالیباف است!

نکته ی بسیار مهم در این بخش، این بود که مردم همگی شاخک های حساسشان، امواج صلح قالیباف و احمدی نژاد بر سر استعفای محسن هاشمی را پس از استعفای وی دریافت کرده بودند و همین امر موجب شد تا محبوبیت محسن هاشمی بین مردم دو چندان شود؛ زیرا دولت بلافاصله پس از پذیرش استعفای وی از جانب شهرداری، حاضر شد پس از سال ها کشمکش، 2 میلیار دلار را برای مترو اختصاص دهد. البته مبلغی را که مجلس مقرر کرده بود، 3 میلیارد دلار بود. احتمالاً برای اختصاص این مبلغ، باید خود شهردار استعفا دهد! برای مشاهده ی نتایج زنده نظرسنجی، این جا را کلیک کنید!

چهره سیاسی سال:

مهم ترین زمینه ی مسابقه، بدون شک همین بخش بود که دو نفر از رؤسای قوای سه گانه و نیز رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، تنها یک سوم شرکت نامزدهای مشهور این بخش بودند. این بخش از همه ی دیگر بخش ها در مقامات جز اول و دومی بسیار پر کشمکش بوده است.

در روز اول، آیت الله هاشمی اول بودند، علی مطهری دوم و محمود احمدی نژاد سوم، اما پس از روز دوم، آقای احمدی نژاد در رتبه ی دوم و آیت الله هاشمی در رتبه ی اول تثبیت شدند؛ به جز یکی دو مرتبه جا به جایی که در روز دوم مسابقه رخ داد.

از یکشنبه، علی مطهری که رقابت تنگاتنگی را با علی لاریجانی داشت، با حدود نیم درصد اخلاف رأی در مکان چهارم قرار گرفت. در مکان پنجم مشایی قرار گرفته است و در همان رتبه جا خوش کرده.

آراء حدوداً سه برابری آقای هاشمی نسبت به آقای احمدی نژاد، بیانگر محبوبیت شدید آقای هاشمی در میان کاربران اینترنت -که اکثراً نسل جوان هستند- نسبت به آقای احمدی نژاد است. درصد ۶۰ به ۲۱ به نظر آمار تأمل برانگیزی می آید و به نوعی مؤید محبوبیت اندک آقای احمدی نژاد در قشر مخاطب خبر آنلاین که اکثر قریب به اتفاقشان، از نخبگان و اهالی دانشگاه هستند، می باشد. برای مشاهده ی آمار زنده، این جا را کلیک کنید!

چهره اقتصاد سال:

در این بخش تفسیر بسیار آسان و از همان ابتدا قابل پیش بینی بود. از بین ۵ نامزد، ۴ نفر از وزرا بودند و دیگری رئیس اتاق بازرگانی ایران، محمد نهاوندیان بود. بدون شک اکثر ۳ هزار و خرده ای نفر که تا کنون در این بخش رأی داده اند، آن چنان شناختی نسبت به نهاوندیان نداشتند، بلکه چون نمی خواستند به وزرا رأی دهند، به او رأی دادند، به همین سادگی. البته این نوع انتخاب، پیام های خاصی دارد که هر چیزی می توانند باشند، جز محبوبیت وزرا در نظر مردم. نتایج زنده ی نظرسنجی را از این جا ببینید؛ کلیک کنید!

چهره ورزشی سال:

انتخاب محمد بنا به عنوان چهره ورزشی سال، حقاً شایسته ی وی است. همین که مخاطبین خبر آنلاین که البته در این نظرسنجی، تنها مخاطبین او شرکت نکرده اند، بسیار مسرّت بخش است؛ چرا که مردم در انتخابشان یک مربی کشتی را به یک قهرمان وزنه برداری ترجیح داده اند. این بیانگر نگاهی علمی به ورزش است که به موجب آن، جرأت می کند یک مربی کشتی را از کسی که مستقیماً خودش حماسه سازی می کند و رکورد حسین رضازاده را می شکند، مفیدتر بداند. چون اولاً بنا تیم کشتی فرنگی را برای اولین بار در جهان قهرمان می کند ولی بهداد سلیمی برای یک نفر که خودش باشد می تواند مدال آور باشد. گذشته از این، بر کسی پوشیده نیست که کشتی می تواند ورزشی سالم و مفید باشد، در حالی که وزنه برداران اکثراً پس از مدتی دچار مشکلات مفصلی و عضلانی شده و معمولاً دوران کهن سالی دردآور و جان کاهی دارند. اصولاً وزنه برداری حرفه ای ورزش مضری است.

آراء بالای خدیجه آزادپور که با همان مدال طلای بازی های آسیایی اش، موجی از انگیزه در ورزشکاران زن ایجاد کرد نیز نشان از درک بالای رأی دهندگان دارد.

به امید روزی که ورزشکاران شنا، دو-میدانی و ژیمناستیک ما محبوب ترین چهره های سال شوند.

چهره سینمایی سال:

اصغر فرهادی نیز که باید در موردش یادداشت های مخصوص عریض و طویلی نوشت و این که چگونه توانسته هم از دشمنان حکومت ایران -که در حمایت از جعفر پناهی صندلی خالی قرار می دهند و فرهادی هم نطق می کند- جایزه بگیرد و نیز از جشنواره ی حکومتی فیلم فجر! به هر حال او اکنون در نظر علاقه مندان سینما محبوب است و هر نظر سنجی ای برگزار شود، او اول خواهد شد که خود در مجالی دیگر علت یابی خواهد شد.

و اما شهاب حسینی که اگر چه از بازیگران محبوب همان اصغر فرهادی است و خودش نیز بسیار به همکاری با فرهادی می بالد، ولی بازیگری است متعهد، اخلاق گرا (اخلاق اسلامی)، پایبند به ارزش ها و آرمان های نظام و دوست داشتنی. او کسی است که افتخار می کند تا نقش شهید بابایی را بازی کند و در مقابل رهبری با رضایت سخنرانی کند. دومی شهاب حسینی را که بهداد به گرد پایش نخواهد رسید، می ارزد به صد اولی فرهادی. این رأی مخاطبین نیز شبیه رأیشان به اوباماست.

چهره موسیقی سال:

محسن چاووشی نیز با حدود ۵۸ درصد آراء، نزدیک ترین رقیبش که شهرام ناظری باشد را با حدود ۲۸ درصد جا گذاشته است.

این گونه نیز شکی باقی نمی ماند که موسیقی سنتی نه در میان نخبگان و نه در میان عوام، جایگاهش را نه تنها حفظ نکرده بلکه به موسیقی پاپ داده است.

عدم حضور مجید اخشابی، علیرضا افتخاری و محمد اصفهانی در فهرست رأی گیری نیز بسیار تأمل برانگیز است. برای مشاهده ی نتایج زنده ی مسابقه، این جا را کلیک کنید.

چهره تلویزیون سال:

عادل فردوسی پور آن قدر محبوب است که اگر نامش در میان چهره های سیاسی درج می شد، باز هم می توانست رتبه ی اول را به دست آورد. وقتی که جدی ترین رقیبت وی، طنزپردازی بسیار محبوب به نام مهران مدیری، با رأی حدود یازده درصد در رده ی دوم قرار می گیرد، گمان نکنم احتیاجی به توضیح داشته باشد که فردوسی پور نماد چالش در صدا و سیماست. فردوسی پور از بسیاری از مسئولین نظام ما، بیشتر خدمت کرده است؛ چه کرده؟! باب انتقادپذیری مسئولین را گشود، به نحوی که دیگر اکنون مسئولین فوتبال جرأت نمی کنند وقتی دوربین نود را می بینند، همکاری نکنند یا اگر همکاری نکنند بعد پشیمان می شوند.