خود غلط بود آنچه می پنداشتیم!
به نام الله
سلام
فکر نمی کردم متن خداحافظی از این وبلاگ را این قدر زود بنویسم، اما چه کنم که واقعیت با آنچه می پنداشتم جور در نیامد. بسیار سعی کردم مستقل بنویسم تا به کسی یا جایی وصل نشوم، اما چه کنم که نام خانوادگی حقیر، مانع از تحقق این آرزوست. فضای غبارآلود کشور هم مزید بر این علت شده است. یادداشت قبلی هم کمکی به این تفکیک نکرد. برایم سخت است که احسان رستگار را در این راه تنها بگذارم، اما چه کنم که شرایط جز این حکم نمی کند. فعلا" سنگر را منتقل کرده ام به نشریات دانشجویی! پس دوستان گمان باطل نکنند که از ترس، عقب نشینی کرده ام. دلیل رفتن بنده از این وبلاگ، مُهر شهید مطهری بر مطالب وبلاگ و منعقد نشدن کلامم است. ضمنا" احسان عزیز هم از دردسر های این دوست پردردسر (حداقل در فضای وب) راحت می شود.
"محمد حسین مطهری فریمانی"
لطفا" شرکت در نظر سنجی ها فراموش نشود؛ سمت چپ