منتقد (نه مخالف)، مستقل (نه جناحی)

بسم الله الرّحمن الرّحیم

دیدار نمایشی سه شنبه ی همین هفته رئیس جمهور با دانشجویان، بیان گر نوع نگاه ابزاری و تمسخر آمیز رئیس جمهور به دانشجویان بود. همین دانشجویانی که بسیار زحمت کشیدند، عرق ریختند، فحش شنیدند و خون دل خوردند تا همین آقای احمدی نژاد دوباره رئیس جمهور شوند، این گونه مورد بی توجهی ایشان در دیدار ها قرار می گیرند. از بسیج دانشجویی، جامعه ی اسلامی، جنبش عدالتخواه و تحکیم وحدت بگیرید تا انجمن اسلامی دانشجویان مستقل، همگی دسته جمعی این جلسه را تحریم کردند تا رسماً اعتراضشان را به گزینش دانشجویان به نحو تحقیر آمیز و مهندسی شده اعلام نمایند. در این جلسات، دفتر رئیس جمهور موظف است تا سهمیه ی هر تشکل را به آن ها اعلام نماید، تا آن تشکل بسته به صلاح دید خود، اعضای مورد نظرش را برای حضور در جلسه و نیز سخنرانی انتخاب و فهرست نهایی را در اختیار دفتر ریاست جمهوی قرار دهد.

اما رئیس جمهور این رویه ی حسنه را نادیده گرفته و دوباره بدعتی از خود به جای گذاشت و این بار در برابر دانشجویان ایستاد.

پس از جلسات دانشجویی ماه رمضان در سال ۸۵ و ۸۶، این سومین دیدار دانشجویان در ماه رمضان با رئیس جمهور بود. البته قطعاً نمی توان نام این جلسه را گذاشت دیدار رئیس جمهور با تشکل های دانشجویی؛ نهایتاً می توان این جلسه را، دیدار رئیس جمهور با دانشجویان رام و بزهای اخفش نامید.

با وجود واضح بودن مسأله و علت مهندسی شدن جلسات این چنینی، متأسفانه برخی تشکل ها سرشان را در برف فرو برده اند و می گویند که مقصر، رئیس دفتر رئیس جمهور است نه خود وی. این بسیار مضحک است که تمامی سایت ها، از یک هفته ی قبل بدانند چه اتفاقی دارد می افتد و رئیس جمهوری که مأموران و رصدگرانی دارد که اخبار ریز و درشت سایت ها را به سمع و نظرش می رسانند، از این جریانات و نحوه ی برگزاری جلسه ی خودش در نهاد ریاست جمهوری خودش بی خبر باشد.

یک انسان متوسط العقل هم می فهمد که شخص رئیس جمهور هم طبیعتاً با برگزاری جلسه به این نحو، موافق بوده باشد؛ وگرنه می توانست جلسه را همان گونه که صلاح می داند برگزار کند. فکر کنید که شما صاحب خانه باشید و ندانید که مهمانانتان چه کسی است! چنین اتفاقی ممکن است؟! آن هم دیدار با دانشجویان که از نظر جامعه ی علمی کشور و نیز رسانه ها، جزو مهم ترین جلسات به حساب می آید.

دكتر محمود احمدي نژاد عصر امروز (سه‌شنبه) در ديدار صميمي جمعي از دانشجويان [بهتر بود می گفتند دیدار با جمعی از دانشجویان صمیمی و مریدان دولت]، انجمن‌ها و كانون‌هاي دانشجويي كشور ضرورت اخلاص در كار و كار براي خدا را مورد تاكيد قرار داد و گفت: كار براي خدا موضوعي است كه بايد آن را جدي گرفت اگر انسان همين مسأله را دستور كار خود قرار دهد همه مسايل و مشكلات به راحتي حل خواهد شد، ريشه همه بدبختي‌هاي بشر از جايي شروع مي‌شود كه كار براي خدا به فراموشي سپرده مي‌شود. [و هم چنین ریشه ی همه بدبختی های مملکت از جایی شروع می شود که قوه ی مجریه تقنین هم می کند و قضاوت هم می کند و خلاصه همه کار می کند.]

رييس‌جمهور افزود: اگر كار براي خدا شد راه براي انسان باز مي‌شود و بن بست و سرخوردگي و ياس وجود نخواهد داشت و در چنين صورتي حتي هر روز و هر لحظه افق و دريافت متعالي و جديدي پيش روي انسان قرار خواهد داشت و انسان هميشه با طراوت و نو خواهد بود. همچنان كه حضرت امام(ره) در سن 89 سالگي طراوت يك جوان را داشتند و هر روز نيز بر طراوت ايشان افزوده مي‌شد. [گویا واقعاً دریچه های نویی پیش روی شما باز شده است؛ چون حضرت امام (ره) در ۸۷ سالگی به ملکوت اعلی پیوستند! دریغ از دو خط مطالعه قبل از سخنرانی! یعنی دانشجویان این قدر آدم نبودند؟! البته آن کسانی که به نهاد ریاست جمهوری رفتند، واقعاً لیاقتشان هم چنین سخنرانی ای بود. آن از جغرافیا و این هم از تاریخ! یادش به خیر! راستی آقای احمدی نژاد! هنوز هم انگلیس جزیره ی کوچولویی است در غرب آفریقا؟!!! یا شاید هم جدیداً رفته در شرق آفریقا؟!]

دكتر احمدي نژاد اضافه كرد: عده‌اي اثبات خود را در نفي ديگران جستجو مي‌كنند در حالي كه اگر كار براي خدا باشد بايد هويت خود را در خدايي بودن جستجو كند در كار براي خدا نياز به دشمن وجود ندارد البته اگر دشمني بود همه در مقابل آن صف‌آرايي مي‌كنند اما اگر نبود هيچ‌گاه دشمن‌تراشي نمي‌كنند. [چییی مییی گی؟!!! شوخی نکن! نفی دیگران برای اثبات خود مگر بیوگرافی دولت نهم و دهم نبود؟! فکر کردیم این از افتخارات شماست! ای داد بی داد.]
رييس‌جمهور خاطر نشان كرد: در حالي كه هنوز فتنه‌گران به فعاليت‌هاي خود ادامه مي‌دهند، عده‌اي چنين تصور مي‌كنند كه كار آنان تمام شده است و بايد دولت را مورد هجمه قرار دهند. [ما غلط بکنیم اگر گما نببریم که کار فتنه گران تمام شده است! خدا نکند! مشکل این جاست که اکثر عقلا به این نتیجه رسیده اند که اصل فتنه در دولت لانه کرده! این را چه کنیم؟! وای به روزی که بگندد نمک!]

در شرایطی که دشمن با جنگ روانی قصد دارد شکست خود در 30 سال گذشته را جبران کند برخی ها هنوز نمی دانند باید در چه زمینی بازی کنند. [۳۰ سال نه و ۳۱ و سال خرده ای! حتماً همه باید در زمین شما و آقای مشایی و آقای رحیمی بازی کنند تا دانا و فهمیده شوند؟!]

عده‌اي بدون توجه به مهم‌ترين مسايل كشور در زمين دشمن بازي مي‌كنند امروز بزرگ ترين اتفاق در عرصه اقتصاد و فرهنگ كشورمان در حال وقوع است و قرار است مباني تغيير پيدا كند و انقلاب واقعي در عرصه فرهنگ اتفاق بيفتد، از اين‌رو نبايد با موضوعات انحرافي اين مسايل در حاشيه قرار بگيرد. [حتماً مهم ترین مسائل کشور نه فرهنگ است، نه اعتقادات مردم، نه دیدگاه ملت نسبت به دین، درست است؟! فقط و فقط هدفمند کردن یارانه ها مهم است؟ راستی بزرگ ترین اتفاقی که در عرصه ی فرهنگ می افتد همین بی بند و باری ها و بدحجابی هاست؟! چشم ما روشن که رئیس جمهور انقلابی (!) مان این قدر از پس رفت های فرهنگی خوشنود است و از آن با نام انقلاب فرهنگی یاد می کند! موضوعات انحرافی؟ منظورتان همان موضوعاتی بی اهمیت (!) و انحرافی (!) است که تمامی مراجع عظام تقلید، علما و دلسوزان اسلام و نظام راجع به آن دغدغه دارند و اعتراض کردند؟ مقصودتان حجاب است؟ حجاب مهم نیست نه؟ لحظه شماری می کنیم برای مطالعه ی رساله ی مشترک آقای احمدی نژاد و مشایی تا ببینیم چه مهم است و چه حاشیه ای و انحرافی. ولی خوشم آمد! کم کم دارید صداقت پیدا می کنید. پس قراراست مبانی تغییر پیدا کند؟ یعنی دقیقاً چطوری؟ کدام مبانی؟ اسلامیت؟ جمهوریت؟ روحانیت؟ عقلانیت؟ همه ی موارد؟!]