منتقد (نه مخالف)، مستقل (نه جناحی)

بسم الله الرّحمن الرّحیم

حجت الاسلام سید محمد سعیدی، امام جمعه ی قم، در خطبه های نماز جمعه ی ۲۲ مرداد ۸۹، در بخشی از سخنان خود، با تأکید بر اهمیت امر به معروف و نهی از منکر در جامعه ی اسلامی، خاطرنشان کرد: اگر نظام مسئولان و آمران به معروف و ناهیان از منکر، مردان و زنان را به رعایت عفاف و حجاب توصیه می کنند و دستگاه های مربوطه نیز وارد عمل می شوند و با مظاهر فساد برخورد می کنند به خاطر سعادت جامعه اسلامی است.

وی ادامه داد: مردم باید با آمرین به معروف و ناهیان از منکر و دستگاه های مرتبط همکاری بیشتری داشته باشند تا از مباحث عفاف و حجاب پاسداری شود. [ مگر طرح عفاف و حجاب در حال اجراست که مردم همکاری کنند؟! فعلاً که دولت مصمم است این طرح به سرانجامی نرسد. پس مردم با چه و که بیشتر همکاری کنند؟! ]

با بیان این که التزام به ولایت فقیه، شعبه ای از التزام به ولایت اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) است خاطرنشان کرد: ولی فقیه در حوزه ی مسئولیت خود، اختیاراتی دارد و افرادی را به پست هایی برمی گزیند. کسی که منصوب ولی فقیه است باید قوی و محکم و بدون هیچ توجیه غیرمنطقی فعالیت کند و کسانی که در زیر مجموعه این افراد قرار دارند نیز باید حمایت همه جانبه ای از آنها داشته باشند.

وقتی ولایت فقیه می فرماید « همه باید به قانون عمل کنند »، این موضوع برای همه الزام آور است و هیچ کسی نباید از آن سرپیچی کند. هر فردی در هر مقامی که باشد، حق ندارد نسبت به مصوبات قوه ی قضاییه، مجلس و مجمع تشخیص مصلحت نظام سرپیچی کند. [حتماً شما هم با بنده هم عقیده اید که در شرایط فعلی، مصداق این سخنان، جز آقای رئیس جمهور نمی تواند باشد.]

ایشان در ادامه افزودند: آن چه را که ولی فقیه به عنوان فتاوای خودشان نقل می کنند این جا التزام به این فتاوا برای همه لازم نیست، برای مقلیدشان لازم است. این جا ولی فقیه با سایر مراجع فتاواشان برای مقلدینشان حجت است، برای غیر مقلدینشان حجت نیست. [احتمالاً شأن نزول این سخنان، مربوط می شود به فتاوای اخیر مقام معظم رهبری، مندرج در سایت دفتر ایشان.]

دشمن برای تسلط ما، برای استیلای بر ما، دنبال یک تنگه ی احد دیگر می گردد. چرا بعضی از مسئولین حواسشان نیست؟! او می خواهد از این تنگه و از این منفذ نفوذ کند. [مصداق این سخن هم کسی جز آقای اسف. مشا. نمی تواند باشد.]

مسئولین محترم، اصحاب رسانه ها، اصحاب قلم مراقب باشند! دشمن تراشی نکنند! فرصت ها را نسوزانند! بابا این هنر نیست که ما دوستان را تبدیل کنیم به مخالف، مخالفین را تبدیل کنیم به معاند. مگر ما دشمن کم داریم که از خودی ها دشمن بسازیم؟! اختلاف سلیقه ها را باور کنیم، تا به مرز شقاق و تفرقه نرسیدیم، بپذیریم این را. [مشکل این جاست که بعضی تا همه ی خودی ها دشمن تلقی نشوند، خودشان دوست به حساب نمی آیند! ]